แมงกะพรุนลอดช่องในประเทศไทย

แมงกะพรุนตัวใหญ่ เนื้อแน่น ที่มีการจับมาบริโภคในไทย ขณะยังมีชีวิตอยู่สามารถปล่อยพิษได้ เพราะติ่งบนร่มและแขนรอบปากมีเซลล์เข็มพิษ

ลักษณะ

ร่มหนาสีขาวขุ่นไปจนถึงชมพูอ่อน ด้านบนและรอบขอบร่มมีติ่งปลายแหลมคล้ายนิ้วจำนวนมาก ใต้ร่มมีแขนรอบปากหนา 8 แขนพร้อมเส้นสายยาว ไม่มีหนวดเส้นเล็กรอบขอบร่ม

ขนาด: ร่มมักกว้าง 20–40 ซม. ติ่งยาวไม่กี่เซนติเมตร

พบที่ไหนและเมื่อไหร่ในประเทศไทย

พบในน่านน้ำชายฝั่งทั้งสองฝั่งทะเล การจับเชิงพาณิชย์ส่วนใหญ่อยู่ในอ่าวไทย

อ่าวไทย · ทะเลอันดามัน

พิษและอาการ

แสบร้อน ผิวแดง และมีผื่นคันตรงที่สัมผัส ในการทดสอบในห้องปฏิบัติการ Lobonemoides ซึ่งเป็นแมงกะพรุนกินได้ชนิดใกล้เคียงกัน มีพิษแรงกว่า Rhopilema

ปฐมพยาบาล

📞 เจ็บป่วยฉุกเฉินในประเทศไทย โทร 1669

ขึ้นจากน้ำ ล้างด้วยน้ำทะเล เอาเศษเนื้อเยื่อออกโดยไม่ถู บรรเทาปวดด้วยการประคบเย็นหรือน้ำอุ่นจัดประมาณ 45 °C

ชนิดที่หน้าตาคล้ายกัน

แมงกะพรุนหนัง (Rhopilema) — ตัวใหญ่และเนื้อแน่นเช่นกัน แต่ร่มเรียบหรือสากโดยไม่มีติ่งยาว

รู้หรือไม่

• ชื่อไทย “แมงกะพรุนลอดช่อง” ตั้งตามความคล้ายกับขนมลอดช่องที่เป็นเส้นแป้ง
• แมงกะพรุนลอดช่องหมักเกลือเป็นสินค้าส่งออก และนำไปทำเป็นยำหรือสลัด

ชื่ออื่น: Hairy jellyfish, Lobonema, Lobonemoides